10. Opis przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny aktywów i pasywów (także amortyzacji), ustalenia
przychodów, kosztów i wyniku finansowego oraz sposobu sporządzenia sprawozdania finansowego i danych
porównywalnych
Wartości niematerialne i prawne, środki trwałe
Wartości niematerialne i prawne, środki trwałe oraz środki trwałe w budowie wycenia się według cen nabycia lub kosztów
wytworzenia, pomniejszonych o dotychczasowe umorzenie oraz odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Cena nabycia i koszt
wytworzenia środków trwałych w budowie, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmuje również koszt
obsługi zobowiązań zaciągniętych w celu ich finansowania za okres budowy, montażu i przystosowania. Cenę nabycia lub koszt
wytworzenia środka trwałego powiększają koszty jego ulepszenia. Środki trwałe w budowie wycenia się w wysokości ogółu kosztów
pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem, pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości.
W przypadku zmian technologii produkcji, przeznaczenia do likwidacji, wycofania z używania lub innych przyczyn powodujących
trwałą utratę wartości środka trwałego lub składnika wartości niematerialnych i prawnych, w tym prac rozwojowych w toku
wytwarzania oraz zakończonych prac rozwojowych, dokonywany jest odpis aktualizujący ich wartość w ciężar pozostałych kosztów
operacyjnych. Odpisy aktualizujące dotyczące środków trwałych, których wycena została zaktualizowana na podstawie odrębnych
przepisów, zmniejszają odniesione na kapitał z aktualizacji wyceny różnice spowodowane aktualizacją wyceny, ewentualna
nadwyżka odpisu nad różnicami z aktualizacji wyceny zaliczana jest do pozostałych kosztów operacyjnych.
W przypadku ustania przyczyny, dla której dokonano odpisu z tytułu trwałej utraty wartości składników środków trwałych oraz
wartości niematerialnych i prawych, równowartość całości lub odpowiedniej części uprzednio dokonanego odpisu aktualizującego
zwiększa wartość danego składnika aktywów i podlega zaliczeniu odpowiednio do pozostałych przychodów operacyjnych.
Prace badawcze są nowatorskim i zaplanowanym poszukiwaniem rozwiązań podjętym z zamiarem zdobycia i przyswojenia nowej
wiedzy naukowej i technicznej. Nakłady poniesione na prace badawcze ujmuje się w kosztach w momencie ich poniesienia.
Prace rozwojowe definiowane są jako praktyczne zastosowanie odkryć badawczych lub też osiągnięć innej wiedzy w planowaniu lub
projektowaniu produkcji nowych lub znacznie udoskonalonych materiałów, urządzeń, produktów, procesów technologicznych,
systemów lub usług, które ma miejsce przed rozpoczęciem produkcji seryjnej lub zastosowaniem. Koszty zakończonych
powodzeniem prac rozwojowych zalicza się do wartości niematerialnych i prawnych i rozlicza w koszty za pośrednictwem odpisów
amortyzacyjnych.
Mając na uwadze, iż w ocenie Zarządu Spółki uregulowania zawarte w Ustawie o rachunkowości i Krajowych Standardach
Rachunkowości są niewystarczające w tym zakresie, Spółka, aby prawidłowo rozpoznać wartości niematerialne i prawne w toku
wytarzania stosuje szczegółowe zasady ujęte w MSR 38 ‘Wartości niematerialne’. Podstawą zastosowania MSR 38 ‘Wartości
niematerialne’ był art. 10 ust. 3 Ustawy o rachunkowości. W celu poprawnej identyfikacji prac rozwojowych Spółka odróżnia je od
prac badawczych. Aby dokonać prawidłowej identyfikacji Spółka korzysta z MSR 38 ‘Wartości niematerialne’, zgodnie z którymi
prace badawcze są nowatorskim i zaplanowanym poszukiwaniem rozwiązań podjętym z zamiarem zdobycia i przyswojenia nowej
wiedzy naukowej i technicznej. Do przykładowych prac badawczych zgodnie z MSR 38 ‘Wartości niematerialne’ kwalifikuje się:
• działania zmierzające do zdobycia nowej wiedzy;
• poszukiwanie, ocenę końcową i selekcję sposobu wykorzystania rezultatów prac badawczych lub wiedzy innego rodzaju;
• poszukiwanie alternatywnych materiałów, urządzeń, produktów, procesów systemów lub usług;
• formułowanie, projektowanie, ocenę i końcową selekcję nowych lub udoskonalonych materiałów, urządzeń, produktów,
procesów, systemów lub usług.
Spółka wytwarzając we własnym zakresie składniki aktywów niematerialnych przyporządkowuje nakłady odpowiednio do prac
badawczych bądź rozwojowych. Jeżeli Spółka nie jest w stanie wyodrębnić etapu prac badawczych od etapu prac rozwojowych, to
całość poniesionych kosztów traktuje jako koszty etapu prac badawczych. Skutkuje to obciążeniem wyniku okresu, w którym koszty
te zostały poniesione. Koszty prac badawczych ujmowane są w kosztach działalności operacyjnej zgodnie rodzajem poniesionego
kosztu, głównie są to wynagrodzenia pracowników związanych z opracowywaną technologią. Nakłady poniesione w trakcie prac
rozwojowych ujmuje się w koszty w momencie ich poniesienia bądź odnosi się na prace rozwojowe w toku wytwarzania, w zależności
od spełnienia kryteriów ich aktywowania.
Możliwość ujęcia nakładów i klasyfikacja ich do prac rozwojowych w toku wytwarzania jest możliwa pod warunkiem, gdy Spółka jest
w stanie udowodnić, że:
• istnieje możliwość technicznego ukończenia danego składnika wartości niematerialnych i prawnych tak by nadawał się do
użytkowania bądź można by go przeznaczyć do sprzedaży,
• istnieje realna możliwość wytwarzania przez dany składnik wartości niematerialnych prawdopodobnych przyszłych
korzyści ekonomicznych,
• istnieje zdolność do użytkowania lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych,
• istnieje dostępność stosowanych środków technicznych, finansowych i innych, które mają służyć ukończeniu prac
rozwojowych oraz użytkowaniu lub sprzedaży składnika wartości niematerialnych,
• możliwość wiarygodnego określenia nakładów poniesionych w czasie prac rozwojowych, które można przyporządkować
temu składnikowi wartości niematerialnych,