wniosła odwołanie od ww. decyzji. Decyzją z dnia 28 listopada 2024 r, SKO we Wrocławiu
uchyliło w całości decyzję Marszałka Województwa Dolnośląskiego i wymierzyło opłatę w
wysokości 38.069.428,00 zł. SKO we Wrocławiu dokonało zmiany w wysokości naliczonej
opłaty podwyższonej, albowiem jako moment graniczny naliczenia opłaty przyjęło datę
zakończenia przyjmowania odpadów, a nie datę wydania decyzji na zamknięcie kwatery. Po
drugie SKO we Wrocławiu przyjęło, że co do 2014 r. i stycznia 2015 r., nie ma możliwości
ustalenia ile odpadów i gdzie były składowane, bo w tym okresie funkcjonowały jeszcze
równolegle dwie kwatery nr III i IV, dlatego za cały rok 2014 r. i styczeń 2015 r. nie naliczono
opłaty, co wpłynęło na ostatecznie niższą finalną wartość wymierzonej opłaty. Spółka zaskarżyła
decyzję do WSA we Wrocławiu, jednocześnie składając wniosek o wstrzymanie wykonania
decyzji. W skardze podniesione zostały nowe zarzuty dotyczące kwalifikacji opłaty
podwyższonej jako kary administracyjnej, co przy przyjęciu tego zarzutu możliwe będzie
zastosowanie instytucji miarkowania kary, jak również przedawnienia w oparciu o kodeks
postępowania administracyjnego, przyjmującego 5 lat przedawnienia od zaistnienia naruszenia.
Skoro naruszenie było w lutym 2018 r., bo wtedy Spółka złożyła wykaz i sprawozdanie odnośnie
gospodarki odpadami, to od I kwartału 2018 r. zaczął bieg 5-letni termin przedawnienia, który
upłynął w 2023 r. A decyzja została doręczona w grudnia 2024 r., czyli po przedawnieniu. SKO
we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 lutego 2025 r. wstrzymało wykonanie decyzji.
Wyrokiem z dnia 16 października 2025 r. WSA we Wrocławiu oddalił skargę Spółki. W dniu 23
grudnia 2025 r. Spółka wniosła skargę kasacyjną do NSA, podnosząc niekonsekwencję WSA
we Wrocławiu w zakresie kwalifikacji opłaty podwyższonej jako kary, a skoro jest karą
administracyjną, to powinny być stosowane wszelkie regulacje dotyczące kar z działu IVa
kodeksu postępowania administracyjnego, w tym możliwość miarkowania.
V. Opłata podwyższona za 2019 rok
Marszałek Województwa Dolnośląskiego decyzją z dnia 16 marca 2022 r. (znak: DOW-S-
I.7253.69.2021.AH) wymierzył Spółce opłatę podwyższoną za składowanie odpadów za 2019 r.
w wysokości 69.377.154,00 zł. W dniu 6 kwietnia 2022 r. wniesiono odwołanie od ww. decyzji.
Decyzją z dnia 21 maja 2025 r. SKO we Wrocławiu uchyliło decyzję Marszałka i orzekło co do
istoty wymierzając Spółce opłatę w wysokości 14.255.907,00 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie
organ odwoławczy zastosował nowe podejście tj. przyjęcie, że momentem granicznym
naliczenia opłat jest moment zakończenia przyjmowania odpadów, co prowadzi do skrócenia
okresu naliczenia opłaty podwyższonej. A po drugie, organ odwoławczy odstąpił od naliczenia
opłaty za 2014 r. i styczeń 2015 r. Te dwa czynniki wpłynęły na korzystne rozstrzygnięcie co do
zmniejszenia wysokości opłaty. Spółka zaskarżyła decyzję do WSA we Wrocławiu, jednocześnie