Na podstawie przeprowadzonych procedur stwierdziliśmy, iż Spółka nie przygotowała
poprawnej kalkulacji wyceny zobowiązań objętych układem. Nie byliśmy w stanie rzetelnie
oszacować potencjalnej korekty wyceny zobowiązań objętych Planem restrukturyzacji
przy wykorzystaniu alternatywnych procedur rewizyjnych. W naszej ocenie potencjalne
zniekształcenie może być istotne.
Zarząd Jednostki Dominującej potwierdza powyżej wskazane przyjęcie w księgach jedynie
zobowiązania w wartościach nominalnych wynikających z pierwotnych dokumentów
źródłowych z odsetkami naliczonymi do dnia zatwierdzenia układu w Postępowaniu o
Zatwierdzenie Układu. W dniu 11 kwietnia 2025 roku sąd wydał obwieszczenie, w którym
wskazał, że wydane w dniu 3 marca 2025 roku postanowienie sądu zatwierdzające układ,
jest prawomocne z dniem 18 marca 2025 roku.
Jest to zgodne z propozycjami układowymi, które następnie zostały przegłosowane przez
wierzycieli.
Zatwierdzenie układu w Postępowaniu o Zatwierdzenie Układu oznacza, że jego warunki są
wiążące dla Spółki, jej wierzycieli oraz służb księgowych prowadzących księgi Spółki.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości, jednostka gospodarcza zobowiązana
jest do wyceny aktywów i pasywów w sposób zapewniający rzetelne i jasne przedstawienie
sytuacji majątkowej i finansowej. Na dzień dzisiejszy, układ w Postępowaniu o
Zatwierdzenie Układu jest w trakcie realizacji. Jest to proces, w którym zawierane są
wielostronne umowy pomiędzy dłużnikiem i wierzycielami, w drodze głosowania pod
nadzorem sądu. W związku z tym dochodzi do nowych relacji pomiędzy dłużnikiem, a
wierzycielami, w szczególności w zakresie wysokości i terminów wymagalności roszczeń. W
konsekwencji wycena zobowiązań w wartościach nominalnych — nieodzwierciedlających
skutków prawnie wiążącego układu — prowadziłaby do zniekształcenia obrazu sytuacji
finansowej Spółki. Na tym etapie należy przyjąć wartość zobowiązań Spółki zgodnie z
układem, co wynika również z art. 3 ust 1 pkt 20 ustawy o rachunkowości, zgodnie z którym,
przez zobowiązania należy rozumieć wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania
świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które spowodują wykorzystanie już
posiadanych lub przyszłych aktywów danego przedsiębiorstwa.
Zarząd Jednostki Dominującej stoi na stanowisku, iż na dzień dzisiejszy, w trakcie realizacji
prawomocnie zatwierdzonego układu w Postępowaniu o Zatwierdzenie Układu, nie
powinno się przyjmować innych wartości wierzytelności (zobowiązań) objętych układem niż
te, które wynikają z układu. Zobowiązania objęte układem nie będą spłacane w ich
pierwotnej wartości (czyli pełnej wysokości nominalnej), lecz zgodnie z warunkami redukcji
określonymi w układzie. W związku z tym, wykazywanie ich w wartości nominalnej byłoby
sprzeczne z definicją zobowiązania jako przyszłego wypływu środków w określonej
wysokości.
Zgodnie z sugestią nadzorcy układu, audytorzy badający sprawozdanie nie powinni więc
kwestionować przyjęcia wartości zobowiązań (wierzytelności) objętych układem wedle ich
zmodyfikowanej postanowieniami układu wartości. Tym samym audytorzy na tym etapie
nie mają podstaw domagać się ujęcia wartości wierzytelności w innej wysokości niż ta, która
wynika z układu.
Powyższa argumentacja trafiła od nadzorcy układu do audytora w trakcie badania rocznych
sprawozdań finansowych (jednostkowego i skonsolidowanego) za okres zakończony dnia
31 grudnia 2024 roku i wówczas została uznana. Podczas badania rocznych sprawozdań
finansowych (jednostkowego i skonsolidowanego) za okres zakończony dnia 31 grudnia
2025 roku niestety z powodów nieznanych Zarządowi Jednostki Dominującej nie została
uwzględniona, a stanowisko audytora w tej kwestii się zmieniło.
Zarząd Jednostki Dominującej na dzień dzisiejszy nie dostrzega ryzyka braku realizacji
układu i zatwierdzenia jego realizacji przez Sąd.